email διεύθυνση:

 
 
 
 
Ακτιβισμός

Τι είναι ο ακτιβισμός ;

Είναι συστηματικές ενέργειες για αναστολή, αναπροσαρμογή, διόρθωση ή επαναπροσδιορισμό εννοιών, νόμων, αξιών, θεσμών και συστημάτων με στόχο την βελτίωση της καθημερινής ποιότητας ζωής και ελαχιστοποίηση των παραγόντων που προκαλούν φτώχεια, κακουχία, εξάντληση και εξαθλίωση σε ένα μέρος ή στην ολότητα ενός πληθυσμού ενάντια σε μία φαινομενικά και μόνο ισχυρότερη ομάδα ατόμων.

Τι ορίζει τον ακτιβισμό ; ( δηλαδή ποιο γνώρισμα κάνει τον ακτιβισμό ακτιβισμό στην πραγματικότητα )

Το μόνο στοιχείο που καθορίζει πράξεις ως ακτιβιστικές είναι η αποτελεσματικότητα που έχουν στον στόχο που ισχυρίζονται ότι έχουν θέσει.
Π.χ. κατά την δεκαετία του 1930 ο συνδικαλισμός παγκοσμίως ήταν ομολογουμένως και αντικειμενικά ακτιβισμός. Αυτό γιατί μέσω του συνδικαλισμού της εποχής εκείνης επετεύχθησαν και κατοχυρώθηκαν ζωτικότατα δικαιώματα και προστασίες των πολιτών και από το κράτος και από τους κεφαλαιούχους της τάξεως των πολυεκατομμυριούχων. ( link στον Joe Hill και άλλους συνδικαλιστές διεθνώς εντός και εκτός Ελλάδος )

Δυστυχώς όμως ο συνδικαλισμός εκφυλίστηκε και απαξιώθηκε συστηματικά από το κράτος και ανθρώπους όχι συνδικαλιστές αλλά κομματικοποιημένους οπαδούς και εκπροσώπους οι οποίοι προοδευτικά φρόντισαν ώστε τα όπλα του συνδικαλισμού ( δηλαδή η απεργία, η πορεία, η αποχή καθώς και το μποϋκοτάζ μέχρι ένα βαθμό ) να χάσουν την ισχύ τους στην αντίληψη της κοινής γνώμης και στην επίδραση που έχουν στην κρατική μηχανή και τον επιχειρηματικό κόσμο. Ιδίως από την εποχή του 1980 και μετά σημειώθηκε έκρηξη χρήσης των όπλων αυτών για ανούσια θέματα με μηδενικά αποτελέσματα εκτός από την κούραση της κοινής γνώμης από αυτά.

Συνεπώς, η έκπτωση του συνδικαλισμού στην αντίληψη του κόσμου και η αποδυνάμωση του όσον αφορά την δυνατότητα του να επηρεάσει την κρατική μηχανή και τον επιχειρηματικό κόσμο καθιστά τον συνδικαλισμό με την σημερινή του μορφή ΜΗ ΑΚΤΙΒΙΣΜΟ.

Τα ίδια μέτρα και σταθμά ισχύουν για όλες τις παρατάξεις, κινήματα, οργανώσεις που ισχυρίζονται ότι έχουν ακτιβιστικά ή αντιστασιακά κίνητρα και στόχους : εάν μπορούν να δείξουν εμπράκτως αποτελέσματα στις κινήσεις τους ή καταστολή / φίμωση τους δια της βίας ( κρατικής μέσω αστυνομίας ή στρατού λόγω αδυναμίας του κράτους να επιβληθεί νομικά ) τότε είναι όντως ακτιβιστικές. Εάν όχι δεν μπορούν να ονομαστού έτσι και θα πρέπει να αναζητήσουμε αλλού τον χαρακτηρισμό τους.

Μπορεί ένα άτομο μόνο του να κάνει ακτιβισμό ;

Βεβαίως και μπορεί. Στην πραγματικότητα ιστορικά όλα τα πραγματικά και ουσιώδη ακτιβιστικά κινήματα ξεκίνησαν κατόπιν των ακτιβιστικών πράξεων ( πάντα ειρηνικών ) ενός και μόνο ατόμου. ( link σε Λούθηρο, Κουμφούκιο, Ρόζα Πάρκς, Μάρτιν Λούθερ Κίνγκ, Σίντλερ, Γκάντι, Φλώρενς Ναϊτινγκέϊλ, Ερρίκος Ντυνάν, κ. ά. )

Όλα τα άτομα τα οποία παραθέτουμε ως παράδειγμα επιτυχώς εναντιώθηκαν ειρηνικά και τεκμηριωμένα ενάντια στην καταπιεστική, παράνομη και αβάσιμη πίεση και βία μίας ομάδας ατόμων ( μικρής ή μεγάλης ) που, πίσω από την ισχύ του όχλου, φερόταν ως πιο ισχυρά αλλά αποδείχθηκαν ανίσχυρα.

Όμως η ανωνυμία δεν είναι προστασία του ατόμου μου που σταματάει εάν ξεκινήσω ακτιβισμό επωνύμως ;

Αυτό είναι ένας μεγάλος μύθος έτσι ώστε να εκφοβίζεται ο πολίτης ώστε να συναινεί σε ότι ατόπημα ή παραβίαση των δικαιωμάτων του τού επιβάλλεται μέσω της σιωπής του. Η νομολογία αποδεικνύει ότι επώνυμα άτομα ή άτομα διεθνούς βεληνεκούς λόγω επαγγέλματος ή δραστηριότητας ή κοινωνικού ακτιβισμού χαίρουν μεγαλύτερης προστασίας από τον νόμο και τις αρχές από οποιονδήποτε ανώνυμο πολίτη.

Συνεπώς ο επώνυμος ακτιβισμός αποτελεί προστασία του ατόμου μας που η ανωνυμία δεν μπορεί να προσφέρει.

Πώς μπορώ εγώ να κάνω ακτιβισμό ;

Ο σωστός ακτιβισμός πάντα είναι ειρηνικός και έννομος. Η βία παντός είδους είναι έκφραση της αδυναμίας αυτού που την διαπράττει να επιβάλλει αυτό που θέλει διά της λογικής και του νόμου. Ο πραγματικός ακτιβιστής είναι ορθολογιστής, ήρεμος και μιλάει πάντα με τεκμήρια και επιχειρήματα, όχι με απλές αβάσιμες και ατεκμηρίωτες απόψεις και νουθεσίες ή εκφοβιστικά ή φανατιστικά σλόγκαν και κλισέ.

Κάνουμε ακτιβισμό όταν :

  1. τηρούμε τα όρια της δικής μας προσωπικότητος και περιφρουρούμε τα δικαιώματα μας.

  2. δεν καταπατούμε τα δικαιώματα άλλων με τις πράξεις μας και τα λόγια μας ΕΦ' ΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΟΝΤΩΣ ΤΕΚΜΗΡΙΩΜΕΝΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΕΝ ΔΙΑΠΡΑΤΤΟΥΝ ΚΑΤΑΠΑΤΗΣΗ ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ.

  3. δεν διαπράττουμε πράξεις ρατσισμού προς οποιονδήποτε αλλά ούτε και προς τον εαυτό μας διατηρώντας την σωστή ισορροπία του πλουραλισμού και της συμβίωσης χωρίς όμως να απεμπολήσουμε ή να παραιτηθούμε από οποιοδήποτε κεκτημένο δικαίωμα μας.

  4. δεν αγνοούμε ή συγχωρούμε οποιαδήποτε αδικία ή καταπάτηση ανθρωπίνου δικαιώματος οποιουδήποτε κοινωνικού συνόλου, είτε πλειοψηφίας είτε μειοψηφίας, για χάρη αποφυγής θυμού ή "φασαρίας".

  5. προσφέρουμε βοήθεια όταν μας ζητείται κρίνοντας αντικειμενικά τον κάλλιστο τρόπο να το πράξουμε.

  6. έχουμε ακριβώς τα ίδια μέτρα και ίδια σταθμά και για τον εαυτό μας και για τους άλλους. ΑΔΙΚΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΤΟ ΙΔΙΟ ΑΝ ΟΧΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΔΙΚΗΜΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΒΙΑΣΗ ΟΠΩΣ ΑΔΙΚΙΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΡΙΤΟΥΣ Ή ΑΔΙΚΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΠΡΟΣ ΤΡΙΤΟΥΣ.

 

 



Αρχική Σελίδα | Δημόσιος Βίος | Βασικές Αρχές | Τομείς Πληροφόρησης | Κατάθεση Καταγγελιών | Βιογραφικό
Όροι Χρήσεως | Δήλωση Εμπιστευτικότητος και Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων